voske mijin iravapashtpan kazmakerputyun

Համագործակցության Հուշագրի ստորագրում ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի և Լոռու մարզպետարանի միջև

ADMIN — Wed, 01 Aug 2012 09:09:31 GMT

Համագործակցության Հուշագրի ստորագրում

ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի և Լոռու մարզպետարանի միջև

Հուլիսի 30-ին Լոռու մարզպետարանում տեղի ունեցավ Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու մարզային ցանցի և Լոռու մարզպետարանի միջև համագործակցության Հուշագրի ստորագրման գործընթաց:

Տեղի ունեցավ Լոռու մարզային ցանցի Հիմնադիր ժողովը /մամլո հաղորդագրություն/.

ADMIN — Tue, 31 Jan 2012 16:29:43 GMT

Մամլո հաղորդագրություն

ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի/ՔՀԿ ԼՄՑ կողմից

Հունվարի 31-ին Վանաձորի ՀԿ Կենտրոն ՔՀԶ ՀԿ դահլիճում՝ Նժդեհի 14 հասցեում, տեղի ունեցավ Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու մարզային ցանցի/ՔՀԿ ԼՄՑ Հիմնադիր ժողովը: Մասնակցում էին հասարակական կազմակերպություններ, ակտիվ քաղաքացիներ, ներկայացուցիչներ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուց և Լոռու մարզպետարանից:

Նիստը սկսվեց Գուգարաց թեմի առաջնորդ գերաշնորհ Տեր Սեպուհ եպիսկոպոս Չուլջյանի օրհնության խոսքով: Այնուհետև ներկայացվեց ցանցի ստեղծման նախապատմությունն ու նկարագիրը: Ներկաներն արտահայտեցին իրենց տեսակետներն ու մոտեցումները, հանդես եկան հարցերով: Ցանցի ստեղծման գործընթացը ողջունվեց Լոռու մարզպետարանի ներկայացուցչի կողմից:

Ընդուվեց որոշում՝ ստորագրել նախաձեռնող խմբի կողմից հաստատված Ցանցի հիմնադիր փաստաթուղթը՝ Համաձայնագիրը, որով ամրագրվեց Ցանցի հիմնադրումը: Ոսկե Միջին-հասարակական նախաձեռնությունների կենտրոն ՀԿ նախագահ Հովհաննես Ղազարյանը ՔՀԿ ԼՄՑ հիմնադիրների կողմից ընտրվեց ցանցի համակարգող:

ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի հիմնադիրները որոշեցին հաջորդ քայլով Լոռու մարզպետարանի հետ միասին կազմել և ստորագրել Համագործակցության հուշագիր: Նման հուշագիր կստորագրվի նաև Լոռու մարզի համայնքների ՏԻՄ-երի հետ, ցանցի շրջանակներում յուրաքանչյուր համայնքում ստեղծելով համայնքային խումբ, որը կսկսի համագործակցություն իր համայնքի ՏԻՄ-ի հետ՝ որոշումների ընդունման և իրականացման գործընթացում:

ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի համակարգող. Ոսկե Միջին-հասարակական նախաձեռնությունների կենտրոն ՀԿ նախագահ Հ. Ղազարյան.

31.01.2012 թ.

Հեռ. +374.322.2-71-19

Բջջ.՝ 094/099 09-71-19

Էլ. Փոստ՝ voske-mijin@rambler.ru

Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու մարզային ցանցի/ՔՀԿ ԼՄՑ Համաձայնագիր.

ADMIN — Thu, 26 Jan 2012 10:05:44 GMT

Հ Ա Մ Ա Ձ Ա Յ Ն Ա Գ Ի Ր

Լոռու մարզպետարանի, մարզի ՏԻՄ-երի, պետական, ոչ պետական, առևտրային և միջազգային կառույցների հետ

Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու մարզային ցանցի (ՔՀԿ ԼՄՑ) համագործակցության.

Մենք` ներքոստորագրյալ Լոռու մարզի քաղաքացիական հասարակության կառույցների` այդ թվում հասարակական կազմակերպությունների, միությունների, հիմնադրամների, ԶԼՄ-ների և այլն (այսուհետ` ՔՀԿ) ներկայացուցիչներս և ակտիվ քաղաքացիներս`

կարևորելով Լոռու մարզում Քաղաքացիական հասարակության (այսուհետ` ՔՀ) կայացման և զարգացման անհրաժեշտությունը,

նպատակ ունենալով Մարզի Տարածքային կառավարման մարմինների և Տեղական Ինքնակառավարման մարմինների (այսուհետ` Համագործակցող կողմ) հետ ՔՀ համագործակցության կայացման միջոցով բարձրացնել որոշումների կայացման գործընթացներում Լոռու մարզի հանրության ներգրավվածության աստիճանը մարզային և համայնքային մակարդակներում,

համոզված լինելով, որ այդ մասնակցությունը նպաստելու է մարզի և մարզում գտնվող համայնքների կարևորագույն խնդիրների շուրջ ՔՀ միասնական դիրքորոշման ձևավորմանը, միասնական ճակատով հանդես գալուն, լոբբինգի իրականացման և հանրային շահերի պաշտպանության հնարավորությունների ընդլայնմանը, ինչն իր հերթին կնպաստի Մարզպետարանի և ՏԻՄ-երի կողմից ընդունվող որոշումների գործընթացի արդյունավետությանը,

համարելով, որ մասնակցային գործընթացի զարգացման ներկա փուլում նպատակահարմար է ՔՀ համակարգված ցանցային համագործակցությամբ հանդես գալ,

ընդունելով, վերը նշված խնդիրների լուծմանն ուղղված Մարզպետարանի և ՏԻՄ-ի հետ Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու մարզային ցանցի (այսուհետ` ՔՀԿ ԼՄՑ) համագործակցության նախաձեռնող խմբի առաջարկը` ստեղծել ցանց մարզի շահագրգիռ ՔՀ կառույցների և ակտիվ անհատների մասնակցությամբ,

ընդունելով սույն Համաձայնագրում ամրագրված դրույթները պայմանավորվեցինք ներքոհիշյալի շուրջ.

1. Ընդհանուր դրույթներ.

Սույն Համաձայնագրում ամփոփված են.

1.1. ՔՀԿ Լոռու մարզային ցանցի անդամների փոխհամաձայնեցված դիրքորոշումներն՝ ուղղված Մարզպետարանի և մարզի ՏԻՄ-երի հետ ՔՀԿ ԼՄՑ-ի համագործակցությանն ու Համաձայնագրի իրագործմանը,

1.2. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի Համայնքնային խմբերի (այսուհետ` ՀԽ) ` միմյանց հետ փոխհարաբերությունների կանոնակարգումը.

1.3. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի ՀԽ անդամների փոխհարաբերությունների կանոնակարգումը:

2. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի նպատակն ու խնդիրները.

2.1. Նպաստել Լոռու մարզի հանրության մասնակցությանը Տարածքային կառավարման և մարզի ՏԻՄ աշխատանքներում` իրականացնելով կառուցողական համագործակցություն որոշումների ընդունման ու իրականացման, հանրային վերահսկողության և մոնիթորինգի գործընթացներում, միաժամանակ նպաստելով այդ մարմինների աշխատանքների թափանցիկության բարձրացմանը:

2.2. Բացահայտել և զարգացնել Լոռու մարզպետարանի և մարզի ՏԻՄ-երի հետ ԼՄՑ փոխհամագործակցության եզրերը ուղղված`

• Լոռու մարզպետարանի, մարզի համայնքների ավագանիների և ղեկավարների որոշումների հանրային և իրավական փորձաքննության ապահովմանը,

• մոնիտորինգի, հարցումների, հետազոտությունների և ուսումնասիրությունների իրականացմանը և Համագործակցող կողմին տրամադրմանը,

• Համագործակցող կողմի որոշումների վերաբերյալ հանրային լսումների, ընդունելությունների, նամակների և տեղեկատվական ինստիտուտների գործարկմանը,

• ՔՀԿ ԼՄՑ-ից Համագործակցող կողմին ներկայացված տեղեկատվության մատչելիության ապահովմանը,

որոշումների կիրառման նկատմամբ հանրային վերահսկողության և ազդեցության գնահատմանը,

• Լոռու մարզի հանրության ներգրավմանը Համագործակցող կողմի ընդունած որոշումների իրականացման գործընթացին.

3. Ցանցի կառուցվածքը և կառավարումը.

3.1. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի բարձրագույն մարնինն է Մարզային Ընդհանուր ժողովը, որը

գումարվում է 2 տարին մեկ անգամ` մարզի բոլոր ՀԽ-ների մասնակցությամբ:

3.2 Մարզային Ընդհանուր ժողովների միջև ընկած ժամանակահատվածում

աշխատանքները վարում է Մարզային Խորհուրդը (այսուհետ` ՄԽ),

3.3. Արտահերթ Մարզային Ընդհանուր ժողով կարող է հրավիրվել ՄԽ-ի որոշմամբ,

երեք կամ ավելի ՀԽ-ների պահանջով կամ ՔՀԿ ԼՄՑ անդամների ընդհանուր թվի

1/3-ի նախաձեռնությամբ.

3.4. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի յուրաքանչյուր անդամ ունի մեկ ձայնի իրավունք,

3.5. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի Մարզային Ընդհանուր ժողովը.

3.5.1. գործունեությունը վարում է նիստերի ձևով, որը նախագահում է ՄԽ-ի կողմից 2

տարի ժամկետով ընտրված ՔՀԿ ԼՄՑ Համակարգողը (այսուհետ` Համակարգող).

3.5.2. իրավասու է ցանցի անդամների կամ նրանց պատվիրակների պարզ

մեծամասնության մասնակցության դեպքում,

3.5.3. ընդունում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի գործընկերության համաձայնագիրը, ռազմավարությունը,

նրանցում կատարում փոփոխություններ ու լրացումներ,

3.5.4. վերակազմակերպում կամ լուծարում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ն,

3.5.5. ձևավորում է Մարզպետարանի հետ համագործակցող մշտական

հանձնաժողովներ.

3.5.6. լսում և հաստատում է ՄԽ-ի հաշվետվությունը,

3.5.7 քննարկվող հարցերի վերաբերյալ որոշումներն ընդունվում են Ընդհանուր

ժողովի մասնակիցների ձայների պարզ մեծամասնությամբ.

3.6. ՔՀԿ ԼՄՑ Մարզային Խորհուրդը (ՄԽ)

3.6.1. ձևավորվում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի ՀԽ-ների Քարտուղարներից (այսուհետ` Քարտուղար).

3.6.2. վարում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի աշխատանքները Մարզային Ընդհանուր ժողովների միջև

ընկած ժամանակահատվածում.

3.6.3. գործունեությունն իրականացնում է նիստերի ձևով, որոնք հրավիրում և վարում

է Համակարգողը.

3.6.4. ՄԽ-ի նիստերն իրավասու են Քարտուղարների կեսից ավելիի մասնակցության

դեպքում.

3.6.5. կազմում և ՔՀԿ ԼՄՑ Ընդհանուր ժողովին է ներկայացնում իր կատարած

աշխատանքների վերաբերյալ հաշվետվություններ.

3.6.6. մշակում, հաստատում և իրականացնում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի գործողությունների

պլանը` ելնելով ՀԽ-րի աշխատանքային պլաններից.

3.6.7. ձևավորում է Մարզպետարանի և այլ կառույցների հետ համագործակցող

ժամանակավոր հանձնաժողովներ.

3.6.8. ներկայանում է Համակարգողի միջոցով.

3.6.9. որոշումներն ընդունվում են մասնակիցների ձայների պարզ մեծամասնությամբ,

ձայների հավասարության դեպքում Համակարգողի ձայնը որոշիչ է.

3.6.10.լիազորում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի անունից հանդես գալը.

3.7. ՔՀԿ ԼՄՑ Համակարգողը (Համակարգող)

3.7.1. ընտրվում է ՄԽ-ի կողմից 2 տարի ժամանակով, մասնակիցների ձայների պարզ

մեծամասնությամբ.

3.7.2. համակարգում է ՄԽ-ի աշխատանքները.

3.7.3. ապահովում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի բնականոն գործունեությունը, կապը համապատասխան

Համագործակցող կողմերի, այլ կառույցների ու ցանցի ՀԽ-երի քարտուղարների

հետ.

3.7.4. կազմակերպում և վարում է ՄԽ-ի նիստերը.

3.7.5. կազմում է հաշվետվություններ ՄԽ-ի աշխատանքների վերաբերյալ.

3.7.6. վարում է ՔՀԿ ԼՄՑ-ի անդամ ՀԽ-ների գրանցամատյանը.

3.7.7. հանդես է գալիս ՔՀԿ ԼՄՑ անունից.

3.8. ՔՀԿ ԼՄՑ Համայնքային խմբերը.(ՀԽ).

3.8.1. ձևավորվում են տվյալ համայնքի ՔՀԿ-ներից և ակտիվ անհատներից.

3.8.2. անվանման մեջ Համայնքային խումբ բառերից առաջ դրվում է տվյալ համայնքի

անվանումը.

3.8.3. ՀԽ-ների նիստերը գումարվում են տարին մեկ անգամ.

3.8.4. նիստերը վարում է տվյալ ՀԽ-ի Հանձնախմբերի (այսուհետ`

Հանձնախումբ),պատասխանատուների կողմից 2 տարի ժամկետով ընտրված

Քարտուղարը.

3.8.5. արտահերթ նիստ կարող է հրավիրվել Քարտուղարի, Հանձնախմբերի

պատասխանատուների 1/3-ի կամ խմբի անդամների1/3-ի նախաձեռնությամբ.

3.8.6. լսում և հաստատում է Համայնքային Խորհրդի հաշվետվությունը.

3.8.7. վերակազմավորում կամ լուծարում է ՀԽ-ն.

3.8.8. ՀԽ նիստը իրավասու է իր անդամների պարզ մեծամասնության

մասնակցության դեպքում.

3.8.9. քննարկվող հարցերի վերաբերյալ որոշումներն ընդունվում են ներկաների

ձայների պարզ մեծամասնությամբ.

3.9. Համայնքային խմբի Խորհուրդը.(այսուհետ` ՀԽ Խորհուրդ).

3.9.1. կազմված է տվյալ ՀԽ-ի Հանձնախմբերի մեկական պատասխանատուներից,

3.9.2. գործունեությունը վարում է նիստերի միջոցով,

3.9.3. նիստերն իրավասու են պատասխանատուների կեսից ավելիի մասնակցության

դեպքում,

3.9.4. մշակում, հաստատում և իրականացնում է ՀԽ-ի գործողությունների տարեկան

պլանը` ելնելով Հանձնախմբերի աշխատանքային պլաններից,

3.9.5. ձևավորում է տվյալ համայնքի ՏԻՄ-ի հետ համագործակցող մշտական և

ժամանակավոր հանձնաժողովներ, ՀԽ ենթակառուցվածքներ` այդ թվում

երիտասարդական և մասնագիտական խմբեր.

3.9.6. ներկայանում է Քարտուղարի միջոցով

3.9.7. որոշումներն ընդունվում են մասնակիցների ձայների պարզ մեծամասնությամբ,

ձայների հավասարության դեպքում Քարտուղարի ձայնը որոշիչ է,

3.9.8. լիազորում է ՀԽ-ի անունից հանդես գալը:

3.10. Համայնքային խմբի Քարտուղարը.(Քարտուղար).

3.10.1.ընտրվում է ՀԽ Խորհրդի կողմից 2 տարի ժամկետով, մասնակիցների ձայների

պարզ մեծամասնությամբ,

3.10.2.համակարգրում է ՀԽ Խորհրդի աշխատանքները,

3.10.3.ապահովում է ՀԽ-ի բնականոն գործունեությունը, կապը համապատասխան

ՏԻՄ և այլ կառույցների, ՔՀԿ ԼՄՑ ՄԽ-ի և ԼՄՑ Համակարգողի հետ,

3.10.4.կազմակերպում և վարում է ՀԽ Խորհրդի նիստերը,

3.10.5.կազմում է հաշվետվություններ ՀԽ Խորհրդի աշխատանքների վերաբերյալ,

3.10.6.վարում է Համայնքային խմբին անդամակցելու կամ դուրս գալու

գրանցամատյանը,

3.10.7.հանդես է գալիս տվյալ ՀԽ-ի անունից:

3.11. Հանձնախմբերը.

3.11.1.մշտական հաձնախմբերը թվով տասներկուսն են`

1/. Առողջապահության հանձնախումբ.

2/. Արտաքին հարաբերությունների հանձնախումբ.

3/. Բնապահպանության և շրջակա միջավայրի հանձնախումբ.

4/. Գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հանձնախումբ.

5/. Գյուղատնտեսության հանձնախումբ.

6/. Համատիրությունների և բնակֆոնդի հանձնախումբ.

7/. Մարդու իրավունքների և պետաիրավական հանձնախումբ.

8/. Պաշտպանության, ազգային անվտանգության, ներքին գործերի հանձնախումբ.

9/. Սոցիալական հանձնախումբ.

10/. Տնտեսական հանձնախումբ.

11/. Քաղաքաշինության հանձնախումբ.

12/. Ֆինանսավարկային և բյուջետային հանձնախումբ.

3.11.2.ժամանակավոր Հանձնախմբերը ձևավորվում են ըստ անհրաժեշտության.

3.11.3.ձևավորվում են ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ անդամ կառույցների ներկայացուցիչներից և տվյալ

համայնքի քաղաքացիներից, համաձայն վերջիններիս սեփական

նախաձեռնության և նախասիրության,

3.11.4.հանձնախմբերի աշխատանքները համակարգում են Հանձնախմբերի

պատասխանատուները, որոնք ընտրվում են Հանձնախմբերի անդամների

կողմից մասնակիցների ձայների պարզ մեծամասնությամբ,

3.11.5.հանձնախմբի պատասխանատուի քարտուղար ընտրվելու դեպքում

կազմակերպվում է պատասխանատուի նոր ընտրություն,

3.11.6. ՀԽ-ի անդամը կարող է ներգրավվել մեկից ավել հանձնախմբերում:

4. Համայնքային խմբերին անդամակցելու կամ դուրս գալու կարգը.

4.1. Անդամակցումը.

4.1.1. ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ-ներին կարող են անդամակցել տվյալ համայնքի ՔՀԿ-ներն ու ակտիվ

քաղաքացիները, որոնք ընդունում են ՔՀԿ ԼՄՑ նպատակներն ու խնդիրները,

պատրաստ են մասնակցել նրա գործունեությանը,

4.1.2.ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ-ներին անդամակցելու համար ՀԽ Խորհրդի անունով ներկայացվում է

գրավոր դիմում, նշելով, թե որ հանձնախմբ(եր)ում է ցանկանում ընդգրկվել

կառույցը կամ անհատը:

4.1.3. անդամակցությունը սկսվում է Համաձայնագիրը ստորագրելու և

գրանցամատյանում գրանցվելու պահից:

4.2. Անդամակցության դադարեցումը.

4.2.1. ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ-ի անդամը կարող է դադարեցնել իր անդամությունը սեփական

ցանկությամբ` այդ մասին ՀԽ-ի Խորհրդին գրավոր դիմում ներկայացնելով:

4.2.2. ՀՑ-ի լուծարման դեպքում:

4.2.3. ՔՀԿ ներկայացուցչի պարագայում` կառույցի լուծարման դեպքում:

5. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները.

5.1. Իրավունքները.

5.1.1. ներգրավվել ՔՀԿ ԼՄՑ գործունեության մեջ,

5.1.2. ընտրել և ընտրվել ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ-ների հանձնախմբի պատասխանատու, ՀԽ

քարտուղար, ՔՀԿ ԼՄՑ Համակարգող,

5.1.3. ներգրավվել Հանձնախմբերի աշխատանքներում,

5.1.4. ստանալ տեղեկատվություն ՔՀԿ ԼՄՑ գործունեության մասին,

5.1.5. ներկայացնել առաջարկություններ քննարկվող հարցերի վերաբերյալ:

5.2. Պարտականությունները.

5.2.1. պահպանել սույն Համաձայնագրի դրույթները,

5.2.2. կամավոր և ակտիվ մասնակցել ՔՀԿ ԼՄՑ-ի գործունեությանը, ներկայացնել

համապատասխան առաջարկներ Հանձնախմբերին, ՀԽ-ին, ՄԽ-ին.

5.2.3. բարեխիղճ և ժամանակին կատարել ՀԽ-ի և Հանձնախմբերի կողմից իր վրա

դրված առաջադրանքները.

5.2.4. հաշվետու լինել ՀԽ-ին և Հանձնախմբերին ստանձնած պարտականությունների

և կատարված աշխատանքների մասին.

5.2.5. մասնակցել այն քննարկումներին և հանդիպումներին, որոնք կկազմակերպեն

ՀԽ-ն և Հանձնախմբերը:

6. ՔՀԿ ԼՄՑ-ի վերակազմակերպումը և լուծարումը.

ԼՄՑ-ի վերակազմավորումն ու լուծարումն իրականացվում է Ընդհանուր ժողովի որոշմամբ` առանց իրավունքները և պարտականությունները իրավահաջորդության կարգով այլ միավորումներին փոխանցելու:

7. Համայնքային Խմբի վերակազմակերպումը և լուծարումը.

ՔՀԿ ԼՄՑ ՀԽ վերակազմավորումն ու լուծարումը տեղի է ունենում ՀԽ-ի որոշմամբ` առանց իրավունքներն ու պարտականությունները իրավահաջորդության կարգով այլ միավորումներին փոխանցելու:

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Համաձայնագրում օգտագործված հապավումների ցանկը`

ՔՀԿ ԼՄՑ- Քաղաքացիական հասարակության կառույցների Լոռու Մարզային ցանց.

ՔՀԿ-Քաղաքացիական հասարակության կառույցներ.

ՔՀ- Քաղաքացիական հասարակություն.

Համագործակցող կողմ- Լոռու մարզպետարան, Լոռու մարզի համայնքների ՏԻՄ-եր.

ՄԽ- Մարզային խորհուրդ.

Համակարգող- ԼՄՑ Համակարգող.

ՀԽ- Համայնքային խումբ.

Քարտուղար- Համայնքային խմբի համակարգողը.

Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետը խախտում է մարդու հիմնարար իրավունքները. այն պետք է փոփոխվի !!!

ADMIN — Sat, 26 Nov 2011 21:44:46 GMT

Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետը խախտում է մարդու հիմնարար իրավունքները.

Գործող օրենքի սահմանումը`

Հոդված 23. Կատարողական թերթը կատարման ներկայացնելու ժամկետը
1. Կատարողական թերթը առաջին անգամ կարող է կատարման ներկայացվել մեկ տարվա ընթացքում` սկսած այն օրվանից, երբ`
1) օրինական ուժի մեջ է մտել դատական ակտը.
2) արբիտրաժային տրիբունալը կայացրել է վճիռ.
3) լրացել է դատական ակտի կատարումը հետաձգելու սահմանված ժամկետը.
4) դատարանը որոշում է կայացրել կատարողական թերթը առաջին անգամ կատարման ներկայացնելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին.
5) Ֆինանսական համակարգի հաշտարարի որոշումը պարտադիր է դարձել կողմերի համար:
2. Քաղաքացու գույքի բացակայության կամ անբավարարության հետևանքով պահանջատերերի չբավարարված պահանջներով կատարողական թերթերը պահպանում են իրենց ուժը մինչև դրանց կատարումը:
3. Սույն օրենքի 41 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով պահանջատիրոջը վերադարձված կատարողական թերթը չի կարող կրկին կատարման ներկայացվել սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո:
(23-րդ հոդվածը փոփ. 25.12.06 ՀՕ-69-Ն, լրաց. 17.06.08 ՀՕ-133-Ն, 24.03.11 ՀՕ-71-Ն

Հոդված 41. Կատարողական վարույթի ավարտը
1. Հարկադիր կատարողն ավարտում է կատարողական վարույթը, եթե`
1) պահանջատերը դիմում է ներկայացրել կատարողական թերթը վերադարձնելու մասին.

Հիմնավորում`
ալիմենտի բռնագանձման պահանջով դատարան հայց ներկայացրած ու դատը շահած քաղաքացիները կատարողական թերթը օրենքով սահմանված ժամկետում ԴԱՀԿ ծառայություն ներկայացնելուց հետո, երբ այն ետ են վերցնում, վճռի ուժի մեջ մտնելուց 1 տարի հետո այլևս չեն կարող նորից կատարման ներկայացնել:
Որպես կանոն ալիմենտը բռնագանձվում է հոգուտ խոցելի դաշտում հայտնված անձանց` միակողմանի ծնողազուրկ անչափահասներ, խնամքի կարիք ունեցող հաշմանդամներ, ծերեր...
Մարդու հիմնարար իրավունքները կարգավորող փաստաթղթերը, որոնք գերակա են վերոնշյալ օրենքի նկատմամբ և հակասության պարագայում ենթակա են վավերացրած երկրների կողմից միանշանակ կիրառման, սահմանում են հստակ սոցիալական, կենսական ապահովության իրավունքներ: Օրենքի այս կետի կիրառմամբ խախտվում են ալիմենտ ստացող անձանց այդ իրավունքները:
Հաճախ կատարողական թերթը ետ վերցնելու պարզ պատճառ է հանդիսանում ամուսինների ժամանակավոր միավորումը, հանգամանքների ժամանակավոր փոփոխությունը և այլն...

Ոսկե Միջին-հասարակական նախաձեռնությունների կենտրոն ՀԿ-ն հայտարարում է անդամագրում

ADMIN — Mon, 11 Jul 2011 15:52:37 GMT

Ոսկե Միջին-հասարակական նախաձեռնությունների կենտրոն ՀԿ-ն հայտարարում է անդամագրում

Հարգելի գործընկերներ, վերջին շրջանում ավելացել է մեր կազմակերպության անդամ դառնալ ցանկացող քաղաքացիների թիվը: Հաշվի առնելով բազմաթիվ քաղաքացիների ցանկությունը, Ոսկե Միջին-հասարակական նախաձեռնությունների կենտրոն ՀԿ-ն մինչև սույն թվականի սեպտեմբերի 01-ը հայտարարում է անդամագրում:

Կազմակերպությանն անդամագրվելու համար հարկավոր է`

ծանոթանալ կազմակերպության Կանոնադրությանն ու ընդունել այն.
ցանկություն մասնակցելու կազմակերպության գործունեությանը.
անդամ դառնալու ցանկության վերաբերյալ դիմում կազմակերպության Խորհրդին.
անձնագրի և սոց. քարտի պատճե.
մեկ անգամ վճարվող մուտքավճար 200 դրամ.

Ինչ կտա քաղաքացուն կազմակերպությանն անդամագրվելը`

իրավական պաշտպանվածություն.
քաղաքացիական կրթություն և այլ բազմաբնույթ գիտելիքների ձեռքբերում.
կազմակերպության կողմից կազմակերպվող միջոցառումներին մասնակցության իրավունք.
կազմակերպության դրամաշնորհային ծրագրերի շրջանակներում աշխատակազմում ընդգրկվելու և աշխատելու որոշակի հավանականություն.
նոր ընկերների ձեռքբերում.
հոգեկան բավարարվածություն և բարի գործով զբաղվելու հնարավորություն.
այլ բազմաթիվ հնարավորություններ...

Անդամագրվելու համար զանգահարել +374.322.2-71-19, 094-09-71-19, 099-09-71-19 հեռախոսահամարներով.
Հարգանքով կազմակերպության նախագահություն.

ԱՄՆ դեսպանի ելույթը Երևանի պետական համալսարանում 28 փետրվարի, 2011թ-ին

ADMIN — Fri, 04 Mar 2011 10:21:44 GMT

Հարգելի ընթերցողներ, Ձեզ ենք ներկայացնում Երևանի պետական համալսարանում սույն թվականի փետրվարի 28-ին ԱՄՆ դեսպանի Քաղաքացիական հասարակությունը Հայաստանում խորագրով ելույթն ամբողջությամբ (վերցված է Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան կայքից)

ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ

Երևանի պետական համալսարան

28 փետրվարի, 2011թ.

Տիկնայք և պարոնայք, ընկերներ, բարև ձեզ և շնորհակալություն մեզ հետ հանդիպման գալու և քաղաքացիական հասարակության մասին քննարկմանը մասնակցելու համար:

Ձեզ մոտ կարող է հարց ծագել, թե ինչու ես, լինելով կառավարության ներկայացուցիչ, եկել եմ այստեղ խոսելու քաղաքացիական հասարակության կարևորության մասին, այլ կերպ ասած խոսելու այն մարդկանց կարևորության մասին, ովքեր կառավարությունից դուրս ցանկանում են ազդեցություն ունենալ իրենց աշխարհի վրա և այն մարդկանց կարևորության մասին, ովքեր ծառայում են կառավարությանը սահմանափակելու կամ հակակշռելու գործին:

Ես չեմ փորձում դուրս մղել ինձ աշխատանքից:

Ավելին, կառավարությունը և քաղաքացիական հասարակությունը խիստ էական են մեկը մյուսի և ժողովրդավարության հաջողության համար, և դա փաստում են բազմաթիվ օրինակներ` հեռու անցյալից, հեռավոր վայրերից, իսկ որոշ օրինակներ եղել են հենց իմ աչքերի առաջ:

Կարծում եմ՝ բոլորդ էլ կհամաձայնեք, որ ցանկացած պետության թիվ մեկ գերակայությունն իր քաղաքացիների անվտանգության ապահովումն է: Ժողովրդավարական պետությունը պետք է ունենա արդյունավետ կառավարություն, որը կստեղծի ու կյանքի կկոչի օրենքները, կլուծի վեճերը և կապահովի խաղաղությունը:

Սակայն մենք տեսել ենք տարբեր ժամանակներում և տարբեր մայրցամաքներում, որ երբ քաղաքացիները չեն հավատում, որ իրենց կառավարությունը ներկայացնում է իրենց շահերը, ապա չի կարող ապահովվել իրական անվտանգություն:

Իրական անվտանգությունը սոսկ բռնության բացակայությունը չէ, այլ հնարավորությունների առկայությունը: Հնարավորություն ունենալ լավ գործ ունենալ, ինչպես նաև հնարավորություն մասնակցել քաղաքական գործընթացին:

Ճիշտ այնպես, ինչպես տնտեսությունը չի կարող ծաղկում ապրել, երբ նոր գաղափարների մենաշնորհը կառավարության պաշտոնյաների ձեռքին է, այնպես էլ երկիրը կհայտնվի լճացման մեջ, եթե ողջ իշխանությունը կառավարության ձեռքին է:

Քաղաքացիական հասարակությունն անհրաժեշտ է կառավարությանը ` որպես քննադատ, որպես գործընկեր, որպես պահանջներ ներկայացնող, որպես ուսումնական հիմք և որպես նորարարության աղբյուր: Կառավարությունն ու քաղաքացիական հասարակությունը պետք է միասին աշխատեն, ինչպես նավակի թիերը: Եթե թիերից միայն մեկն է գործի դրված, ապա նավակը կորցնում է ուղղությունը և չգիտես, թե ուր կգնա:

Նորագույն պատմության մեջ կառավարության ու քաղաքացիական հասարակության անհավասարակշռության բազմաթիվ օրինակներ կան` սկսած 20-րդ դարի ամբողջատիրական ռեժիմներից, որտեղ կառավարությունը գերիշխում էր հասարակության գործունեության բոլոր հարցերում, մինչև 21-րդ դարի ձախողված պետությունները, երբ արդյունավետ կառավարման բացակայության հետևանքով մրցակից խմբերը դեպի իրենց նպատակներն էին գնում բռնության ճանապարհով:

Այսօր առավել տարածված խնդիրը քաղաքացիական հասարակության օրինական գործունեության հանդեպ կառավարության կողմից խիստ սահմանափակումների կիրառումն է, և պաշտոնապես կամ ոչ պաշտոնապես դրսևորվող հալածանքները:

Իսկ ի՞նչ նկատի ունենք, երբ խոսում ենք «քաղաքացիական հասարակության» մասին:

Հաճախ «քաղաքացիական հասարակություն» ու «հասարակական կամ ոչ-կառավարական կազմակերպություն» արտահայտությունները օգտագործվում են որպես հոմանիշներ: Կենսունակ ու կարողություններով օժտված ՀԿ-ները էական դերակատարում ունեն քաղաքացիական հասարակության մեջ:

Սակայն «քաղաքացիական հասարակությունը» իրապես բնութագրում է միջավայրը. քաղաքական միջավայրը, որը երաշխավորում է հարցերի շուրջ առանց հալածանքների վախի բանավիճելու բոլոր քաղաքացիների իրավունքը. տեղեկատվական միջավայրը, որտեղ քաղաքացիները կարող են լսել այն ձայները, որոնք համամիտ են իրենց հետ կամ վիճարկում են իրենց դիրքորոշումը:

Քաղաքացիական հասարակության մասնակիցներին մեկ եզակի նկարագիր չենք կարող տալ` մեծ խումբ, փոքր խումբ կամ անհատներ. ՀԿ-ներ, ԶԼՄ-ներ, կրոնական կազմակերպություններ կամ տնտեսավարող սուբյեկտներ. ընդդիմադիր, իշխանամետ կամ չեզոք ուժեր: Նրանց կարող են մտահոգել հարցեր պետության կամ աշխարհի մասշտաբով, կամ կարող են այնպիսի համեստ հարցերով զբաղվել, ինչպիսին համայնքի ճանապարհների ասֆալտապատումն է: Սակայն բոլորի համար անհրաժեշտ է և բոլորն էլ արժանի են, որ ունենան խաղաղ կերպով իրենց նպատակներին հետամուտ լինելու ազատություն և պաշտպանված լինեն օրենքով:

Սա սկզբունքային հարց է: Սա նաև խելամիտ մոտեցում է: Որպես ամերիկացի ես այն հիմնարար համոզմունքին եմ, որ երկրներն ավելի ամուր ու ավելի ծաղկուն կդառնան, եթե հասարակությունները լինեն բաց, իսկ կառավարությունները՝ արձագանքող:

Եթե ինձ չեք հավատում, ասածս մի կողմ թողեք: Նայեք աշխարհին: Ո՞ր երկրներն են, որտեղ տնտեսական, քաղաքական, մշակութային ակտիվ եռուզեռ է և ո՞ր երկրներն են քայքայվում:

Ու ես կարող եմ փաստել, որ այդ տարբերությունը պայմանավորված է քաղաքացիական հասարակության ակտիվությամբ: Երբ կա ազատություն, քաղաքացիական հասարակությունը կարող է սարեր տեղաշարժել: Երբեմն, կառավարությունները կուզենային, որ այդ սարերն հենց իրենց տեղերում էլ մնային, սակայն երբ քաղաքացիական հասարակությունն ունի բավարար օժանդակություն մղելու կառավարությանը դեպի հիմնարար փոփոխություններ, դա հստակ նշան է, որ եկել է սարը տեղաշարժելու ժամանակը:

Նմանօրինակ շարժման մի վառ օրինակ կարող եմ բերել իմ երկրից: Անիմաստ նախապաշարումների հետևանքով իմ սերնդակից միլիոնավոր ամերիկացիներ համարվում էին երկրորդ կարգի քաղաքացիներ: Այս խտրականությունը գալիս էր ոչ թե առանձին անհատների սխալներից, այլ այն ամրագրված էր օրենքներով. օրենքներ, որ դավաճանում էին ամերիկյան իդեալներին ու հակասում երկրի Սահմանադրությանը:

Նույնիսկ նման հստակ անարդարության պարագայում կառավարությունը որևէ քայլ չէր ձեռնարկում, քանի որ փոփոխությունը դեմ էր արմատացած քաղաքական ու տնտեսական շահերին: Փոփոխությունը հեշտ չէ և պարունակում է վտանգներ: Փոփոխությունների հետևանքով ձեռք են բերվում թշնամիներ:

Պահանջվեցին երկարատև, զանգվածային քայլեր ու խիզախություն քաղաքացիական հասարակության կողմից` Քաղաքացիական իրավունքների շարժում, որը ստիպեց ամերիկյան կառավարությանն անել այն, ինչ պետք է վաղուց արած լիներ: Ու թեպետ մենք այդ ուղևորությունը դեռ չենք ավարտել, սակայն երկար ուղի ենք անցել՝ ապահովելու, որ այսօր բոլոր ամերիկացիները վայելեն ազատությունն ու արդարությունը, որը ձեռք բերվեց Մարտին Լյութեր Քինգ Կրտսերի և նրա գաղափարախոսության հազարավոր հետևորդների ջանքերի գնով:

Թեպետ «քաղաքացիական հասարակություն» եզրույթը համեմատաբար վերջերս է շրջանառության մեջ դրվել, սակայն այդ գաղափարը նոր չէ և այն հայտնագործելու պատվին Միացյալ Նահանգները կամ Արևմուտքը հավակնել չեն կարող: Այն մարդկության պատմության նորմերից է, այն բանական էակների միավորման հիմնական ուղին է, այդ թվում և հայերի համար: Թե Միացյալ Նահանգները, թե ժամանակակից Հայաստանը ծնունդ են առել քաղաքացիական հասարակությունից:

19-րդ դարում հայերը երազում էին վերագտնել իրենց պետականությունը: Նրանք նույնպես գրում էին, խոսում, կազմակերպում, համախմբվում միություններում ու կուսակցություններում, բացում էին հայկական դպրոցներ, որպեսզի հայերենը, հայ գրականությունը, պատմությունը և մշակույթը կենդանի պահեն, մինչև ի վերջո հնարավորություն եղավ ձևավորել Առաջին հանրապետությունը: Եվ դրանից էլ առաջ, դարեր շարունակ, Հայաստանյայց եկեղեցին, որը քաղաքացիական հաստատության հնագույն հաստատությունն է Հայաստանում, իր շուրջ էր համախմբում ազգին, որը հաճախ գտնվում էր օտար տերությունների լծի ներքո:

Խորհրդային մոդելը, որի ներքո կառավարությունը իշխանական կուսակցության անունից վերահսկում էր կյանքի բոլոր կողմերը, շեղում էր Հայաստանի պատմության մեջ: Հիմա Հայաստանը հնարավորություն ունի կերտել կայուն, դիմացկուն և արդարացի ժողովրդավարություն, որտեղ կա ուժերի հավասարակշռություն` կառավարության ներսում ու կառավարությունից դուրս գտնվողների միջև:

Չնայած ավանդական լրատվամիջոցները դեռ կարևոր են, սակայն կառավարություններն այլևս չեն կարող կանխել այն գաղափարների տարածումը, որոնք իրենց դուր չեն գալիս, ուղղակի արգելելով դրանց հայտնվելը ԶԼՄ-ներում: Լրատվությունն այլևս միակողմանի հոսք չէ, և իշխանություն ունեցողները չեն որոշում, թե որ տեղեկությունը տարածել կամ որ գաղափարները վստահել մարդկանց: Այն կառավարությունները, որ փորձում են նորմավորել տեղեկատվությունը կամ խեղդել քննադատությունը միայն ու միայն վնաս են հասցնում իրենց լեգիտիմությանը և խարխլում են տնտեսությունը բարեփոխելու, կոռուպցիայի դեմ պայքարելու, ներդրումներ ներգրավելու, աշխատատեղեր ստեղծելու, ազատ ընտրություններ անցկացնելու ու հարևանների հետ հարաբերությունները տնօրինելու իրենց հնարավորությունները:

Քննադատությունը ոչ մեկին էլ դուր չի գալիս: Որպես Միացյալ Նահանգների դեսպան` իմ փորձից կարող եմ ասել, որ ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև Հայաստանում դժգոհություններ բոլոր կողմերից էլ գալիս են` անկախ այն բանից, թե ես ինչ եմ անում: Քննադատության ենթարկվելը, այն էլ հրապարակավ, բոլորովին հաճելի չէ, սակայն ես հասկանում եմ, որ ինձ քննադատողներն իրավունք ունեն հայտնել իրենց կարծիքը, ավելին, նրանց քննադատությունը անհրաժեշտ է, անկախ այն հանգամանքից, թե ես ինչ եմ զգում կամ մտածում դրա վերաբերյալ:

Ինչպես որոշ ժամանակ առաջ նկատեց նախագահ Սարգսյանը ` Հայաստանի առաջընթացը պահանջում է «ժողովրդավարության խորացում, քաղաքական երկխոսության ակտիվացում … և եվրոպական չափանիշների հետևողական ներմուծում մեր պետական, հասարակական ու տնտեսական կյանքի բոլոր ոլորտներ»:

Պարզ է, որ լուծումը խոսքի ազատության կամ գաղափարների հասանելիության սահմանափակումը չէ, կամ այս գաղափարների պաշտպանության նպատակով քաղաքացիների հանրահավաքներ անցկացնելու իրավունքի սահմանափակումը, այլ այն, որ այդ գաղափարները, նույնիսկ մեր ընդդիմադիրներից եկող քննադատությունը, պետք է ընդունել լրջորեն և հրապարակավ բանավիճել դրանց արժանիքների շուրջ: Քաղաքացիներն ինչքան շատ տեղեկատվություն ունենան, այնքան ավելի լավը կլինեն նրանց կայացրած որոշումները:

Ամբողջ աշխարհում էլ քաղաքական երկխոսության մեջ կա բևեռայնացման, քննադատությունը չափազանցնելու, ընդդիմադիրներին ոչ միայն որպես սխալ, այլ նաև կոռումպացված ու ոչ հայրենասեր ներկայացնելու միտում: Սակայն անկեղծ քաղաքական երկխոսությունը հիմնվում է այն կանխավարկածի վրա, որ մենք բոլորս, և նույնիսկ նրանք, ովքեր համամիտ չեն մեզ հետ, առաջնորդվում են մեր երկրի հանդեպ տածած սիրով:

Մենք կարող ենք լինել ճիշտ կամ սխալ, սակայն միայն Հայաստանի ժողովուրդն է, որ իրավասու է եզրահանգում անել`բոլորի համար ազատ բանավեճի ու ազատ և արդարացի ընտրությունների միջոցով:

Ինչպես մեծ ամերիկացի գրող Մարկ Տվենն էր ասում. «հայրենասիրությունը այն է, երբ մշտապես պաշտպանում ես քո երկիրը, իսկ կառավարությանը պաշտպանում ես միայն այն դեպքում, երբ արժանի է դրան»:

Վերջին երկուսուկես տարվա ընթացքում ես ճանապարհորդել եմ ողջ Հայաստանով և երիտասարդները, որոնց ես հանդիպել եմ հայրենասեր են, նախաձեռնող և հնարամիտ: Նրանք երազում են, որ Հայաստանը բարեկեցիկ ապագա ունենա:

Իսկ ի՞նչ կլինի այդ երիտասարդների նախաձեռնողական երազանքների հետ, եթե դրանք բախվեն քաղաքական կապեր ունեցող բիզնեսների հետ անարդարացի մրցակցությանը կամ եթե վիճահարույց գաղափարների արտահայտումը հալածանքի վտանգ ստեղծի նրանց և նրանց ընտանիքների համար: Ի՞նչ կլինի, եթե անհատները չեն կարողանում կազմակերպել և լոբինգ իրականացնել կառավարության հանդեպ, կամ էլ եթե առաջնորդների ընտրությունները չեն թվում ազատ ու արդարացի: Ի՞նչ կլինի, եթե նրանք լրատվամիջոցներով չկարողանան լսել և ծանոթանալ բազմազան կարծիքների:

Քաղաքացիական հասարակությանն իրավասություններով օժտելը ոչ միայն Հայաստանի ժողովրդավարության ու բարօրության առանցքն է, այլ նաև կենսական նշանակություն ունի երկրի ազգային անվտանգության համար: Իսկ իրավասություններով օժտելու համար մի՞թե կա ավել լավ ժամանակ, քան հենց այս պահը:

Ժողովրդավարության խորացումը և քաղաքական երկխոսության ակտիվացումը, որոնց մասին խոսեց նախագահ Սարգսյանը, պահանջում են խորը և արմատական փոփոխություններ: Կպահանջվեն բարեփոխումներ Հայաստանի օրենքներում, հաստատություններում, և քաղաքական մշակույթում` մեծացնելու անձի ազատությունը, իրավունքները և պատասխանատվությունը:

Դրա համար կպահանջվի ՀԿ ոլորտի կարգավորման ու ՀԿ-ների պաշտպանության ասպարեզում միջազգային լավագույն փորձի կիրառում, բարեգործական ու կամավորական աշխատանքի խրախուսում, եկամուտներ ապահովող որոշակի տեսակի գործունեության թույլատրում ՀԿ-ներին` իրենց առաքելությունն իրականացնելու և կառավարության հետ աշխատելու ու գործակցելու համար անհրաժեշտ միջոցներ ձևավորելու նպատակով:

Դրա համար կպահանջվի օրենքի հետևողական ու հավասար կիրառում բոլորի նկատմամբ` լինի հարուստ ու հզոր, թե աղքատ ու անհայտ անձնավորություն: Դրա համար կպահանջվի, որ խաղաղ օրինական հանրահավաքները չցրվեն ու չլինեն ոտնձգություններ դրանց հանդեպ:

Դրա համար կպահանջվեն ԶԼՄ-ներին առնչվող կանոններ, որոնք հանրության համար լսելի ձայների ու գաղափարների շրջանակը ոչ թե կնեղացնեն, այլ առավել կընդլայնեն` օգտագործելով տեխնիկական առաջընթացի ընձեռած աննախադեպ հնարավորությունները ու որոնք կպաշտպանեն ԶԼՄ-ներին ցանկացած կողմից եկող քաղաքական ճնշումներից, որպեսզի եթերը արդարացիորեն հասանելի լինի տարբեր գաղափարների ու կարծիքների համար:

Դրա համար կպահանջվի, որ հանցագործները, որոնք հարձակումներ են գործում լրագրողների վրա, բռնվեն ու պատասխանատվություն կրեն:

Դրա համար կպահանջվի, որ կառավարությունը, Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունը, Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը, ոստիկանությունը, քաղաքական կուսակցությունները ապահովեն հետագա ընտրությունների համապատասխանությունը ոչ միայն միջազգային ստանդարտներին, այլ նաև դրանց համապատասխանություն Հայաստանի ժողովրդի պահանջներին ու ակնկալիքներին:

Անհամաձայնություն հայտնելու ու քննադատելու ազատության հետ միասին կա նաև բեռ և պատասխանատվություն: Քաղաքացիական համաձայնագրի տարրերից մեկը, որը քաղաքացիական հասարակության միջուկն է կազմում, այն պարտավորություն է, որ պետք չէ սահմանափակվել կողքի քաշվելով ու բողոքելով:

Եթե որոշում եք իրացնել քննադատելու ձեր իրավունքը, ապա դուք նաև պարտավորություն եք ստանձնում, ձեր երկրի, ընտանիքի, երեխաների առաջ, որ կմտնեք խաղի մեջ ու մասնակից կդառնաք լուծում գտնելու գործընթացին, կլինեք կառավարության գործընկերը և կկերտեք ավելի լավ ապագա:

Եթե ՀԿ-ները, ընդդիմադիր քաղաքական կուսակցությունները, ԶԼՄ-ները իրավունք ունեն քննադատել, և դրանք պետք է այդ իրավունքն ունենան, ապա նրանք նաև պարտավոր են կառավարության հետ բարեխիղճ կերպով լուծումներ փնտրել, իսկ կառավարությունն էլ իր հերթին պետք է ապահովի որոշումների կայացման գործընթացի հրապարակայնությունը և խրախուսի հանրային բանավեճը:

Եվ մենք տեսնում են հաջողության օրինակներ այստեղ` Հայաստանում, երբ քաղաքացիական հասարակությունն ու կառավարությունը կառուցողականորեն վիճարկել են ու միմյանց հետ բանավիճել, և արդյունքում օրենքներն ու քաղաքականությունը դառնում են ավելի լավը:

Անցյալ տարվա մայիսին հասարակական կազմակերպությունների մասին օրենքում փոփոխությունների կատարման հարցի շուրջ խորհրդարանական լսումները նպատակ ունեին ապահովել ՀԿ-ների ու հանրության ներդրումը գործընթացին: ՀԿ-ների կողմից ներկայացված մի շարք առաջարկների ու դիտողությունների արդյունքում նախագծում կատարվեցին մի շարք փոփոխություններ ու բարելավումներ, ու մենք ակնկալում ենք, որ Հայաստանն այս երկխոսության շնորհիվ կունենա ՀԿ-ների մասին ավելի լավ օրենք:

Ներկայումս աշխույժ բանավեճ է ընթանում առաջարկվող նոր հարկատեսակների` հյուրանոցային ու տրանսպորտային միջոցի կայանատեղի հարկերի շուրջ, որին մասնակցում են մասնագիտական ասոցիացիաները, խորհրդարանականները, տեղական ինքնակառավարման մարմինները, տուրիստական գործակալությունները, հյուրանոցները, փոքր ու միջին ձեռնարկությունները: Տուրիստական ընկերությունները մտավախություն ունեն, որ դա հայաստանյան տուրիզմի մրցունակությունը թուլացնող լրացուցիչ բեռ կլինի, մինչդեռ տեղական ինքնակառավարման մարմինները ողջունում են դա` որպես համայնքային բյուջեի լրացուցիչ եկամուտ, որը կարող է օգտագործվել համայնքի բարեկեցության մեծացման նպատակով, որը կմեծացնի գրավչությունը տուրիզմի տեսանկյունից: Այս քննարկումը հնարավորություն տվեց Ազգային ժողովին լսել բոլոր կողմերին, որպեսզի ապահովվի հնարավորինս արդարացի օրենքի ընդունում:

Քաղաքացիական հասարակությունն ունի նաև մեկ այլ պարտականություն, դա է` կարգ ու կանոնի ապահովումը իր տան մեջ: Կոռուպցիան, հովանավորչությունը, թափանցիկությունը, հաշվետվողականությունը, ժողովրդավար կառավարումը սոսկ կառավարություններին վերաբերող գործոններ չեն: Քաղաքացիական հասարակությունն իրավասու է պետական կառույցներից ու պաշտոնյաներից պահանջել ամենաբարձր ստանդարտների ապահովում, բայց որպեսզի կարողանա վստահաբար խոսել այդ մասին քաղաքացիական հասարակությունը հենց ինքը պետք է օրինակ հանդիսանա, ի ցույց դնի այն անաչառությունը, որ ցանկանում է տեսնել երկրում, և պատրաստ լինի ընդունել քննադատությունը:

Ներկայումս մենք բոլորս ավելի ու ավելի ակտիվ մասնակցություն ենք ունենում գաղափարների ներկայացման ու դրանց զարգացման գործընթացում: Եվ այսօր ժամանակակից քաղաքականության խնդիրը հանուն Հայաստանի ապագայի գաղափարների շուկայում մրցակցելն է:

Հուսով եմ, որ դուք կօգտագործեք ձեր տրամադրության տակ եղած բոլոր հին ու նոր գործիքները`սկսած սմարթֆոնից մինչև համայնքի հայտարարությունների ցուցատախտակը, որպեսզի մասնակից լինեք գործընթացին, բանավիճեք գաղափարների շուրջ, ներկայացնեք ձեր նկատառումները, կարծիքն ու կարիքները և բարեխղճորեն ու ազնվորեն ներգրավվեք քաղաքացիական հասարակության գործունեությանը և հանդես գաք որպես կառավարության գործընկեր:

Դուք չեք կարող ապրել ձեր ուզած երկրում, եթե չգործեք: Դուք կարող եք պարզ քայլեր ձեռնարկել, օրինակ` կազմակերպել և հարևանների հետ մաքրել մոտակա այգին կամ շենքի մուտքը, կամ ավելի ծանրակշիռ քայլեր, օրինակ` հանդես գալ ի պաշտպանություն ԶԼՄ-ների մասին առավել առաջադեմ օրենսդրության: Երկու դեպքում էլ, երկու արարքներով էլ կառուցվում է ավելի լավ Հայաստան:

Դուք սովորում եք երկրի լավագույն բուհերից մեկում և մի օր համալրելու եք Հայաստանի առաջնորդների շարքերը: Ապագան ձեր ձեռքերում է գտնվում:

Ուզում եմ ելույթս ավարտել նախագահ Օբամայի խոսքերով: 2009թ. հունիսին Կահիրեի համալսարանի ուսանողների հետ հանդիպման ժամանակ նա ասաց. «... Խոսքս ուղղում եմ բոլոր երկրների, բոլոր հավատքի տեր երիտասարդներին. դուք առավել քան որևէ մեկը ունեք աշխարհի մասին պատկերացումները վերանայելու, վերափոխելու կարողություն: Մենք բոլորս ժամանակի մի կարճ հատված ապրում ենք այս աշխարհում: Հարցն այն է, թե այդ ժամանակահատվածում ինչն է մեր ուշադրության կենտրոնում. այն հարցերը, որ մեզ հեռացնում են իրարից, թե մեր պարտավորությունը, որ տևականորեն աշխատենք գտնելու ընդհանուր եզրեր ու կերտելու այնպիսի ապագա, որում կուզենայինք ապրեին մեր երեխաները և որում կհարգվեր բոլոր մարդկային էակների արժանապատվությունը»:

Այս նոտայով էլ շնորհակալություն եմ հայտնում ձեզ ուշադրության համար և պատրաստ եմ լսել Ձեր հարցերը: Շնորհակալություն:

Դատապարտում են ապօրինի գործելաոճը

ADMIN — Thu, 03 Mar 2011 08:58:35 GMT

a1plus.am

Հասարակական 7 կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ այսօր հանդես են եկել հայտարարությամբ.

Ս.թ. փետրվարի 18-ին Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ընդդիմադիր պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանի եղբոր` Տիգրան Փոստանջյանի նկատմամբ սկսվել է քրեական հետապնդում, որի մասին նրան հայտնի է դարձել ոչ պաշտոնական մի աղբյուրից, ինչպես նաև ՀՀ գլխավոր դատախազության կայքէջից: Չորս օր անց նա ձերբակալվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության մարմնի կողմից, որը Հայաստանի Հանրապետության քրեադատավարական օրենսդրությամբ չի հանդիսանում նրան մեղսագրվող արարքի նկատմամբ հետաքննություն իրականացնող մարմին:
Տ.Փոստանջյանը պահվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության ժամանակավոր պահման մեկուսարանում, իսկ մի քանի օր անց տեղափոխվել Նուբարաշենի քրեակատարողական հիմնարկ: Այս ընթացքում բազմիցս ապօրինի կերպով արգելվել են նրա տեսակցությունները ինչպես իր փաստաբանի, այնպես էլ ԱԺ պատգամավորների հետ: Ս.թ. փետրվարի 23-ին դատարանը, բավարարելով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության քննիչի միջնորդությունը, որոշում է կայացրել Տ.Փոստանջյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին:
Տ.Փոստանջյանի նկատմամբ ոչ պատշաճ գործընթացներով քրեական հետապնդում իրականացնելու և նրա վրա հոգեբանական ճնշումներ գործադրելու փաստերը հիմնավոր կասկած են հարուցում, որ այդ քայլերը միտված են խոչընդոտելու նրա քրոջ` պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանի ընդդիմադիր քաղաքական և հասարակական գործունեությունը` հանուն ժողովրդավար ու ազատ Հայաստանի:
Մենք ներքոստորագրյալ կազմակերպություններս դատապարտում ենք Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունների ապօրինի գործելաոճը: Պահանջում ենք անհապաղ դադարեցնել Տ.Փոստանջյանի նկատմամբ իրականացվող անօրինականությունները և ձեռնպահ մնալ ընդդիմադիր գործունեություն իրականացնող անհատների կամ նրանց հարազատների նկատմամբ ուղղակի և անուղղակի բռնաճնշումներ կիրառելուց:

Սոնա Այվազյան, «Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն» ՀԿ
Իզաբելլա Սարգսյան, «Երիտասարդություն հանուն ժողովրդավարության» ՀԿ
Արթուր Սաքունց, Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակ
Նատալյա Մարտիրոսյան, Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի հայկական կոմիտե
Լևոն Բարսեղյան, Ժուրնալիստների «Ասպարեզ» ակում
Մելիսա Բրաուն, Քաղաքական բանտարկյալների կանանց «Շահխաթուն» կոմիտե
Վարդան Հարությունյան, «Իրավունքի եւ ազատության կենտրոն»

Փետրվարի 27–ին լրացավ Սումգայիթի ջարդերի 23–րդ տարելիցը

ADMIN — Sun, 27 Feb 2011 17:25:20 GMT

7or.am

1988թ. փետրվարի 27-ին Սումգայիթ քաղաքում սկսվեց ադրբեջանական իշխանությունների կազմակերպած հայ բնակչության ջարդը։ Այդ ջարդերը առաջին էթնիկ բռնություններ էին ԽՍՀՄ-ի նոր պատմության մեջ և մեծ դեր ունեցան ինչպես նրա ամբողջական փլուզման, այդպես էլ ղարաբաղյան պատերազմի բռնկման գործում։

Փետրվարի 29-ին Սումգայիթ մտավ խորհրդային բանակը, սակայն արդեն ուշ էր։ Մինչ օրս Սումգայիթում 1988թ. փետրվարի 27-29–ը ներառյալ իրականացված ջարդերի զոհերի թիվը հստակեցված չէ, չնայած Հրայր Ուլուբաբյանի տվյալներով՝ նրանք 100-ից ավելի են, և իր «Սումգայիթ… Ցեղասպանություն… Հրապարակայնություն…» գրքում հրապարակված են զոհերից 32-ի տվյալներն ու ներկայացված են մահվան փաստաթղթերը:

Փետրվարի 27-29-ին պետական ամենաբարձր մակարդակով Սումգայիթում կազմակերպված և իրականացված ջարդերը համարժեք քաղաքական և իրավաբանական գնահատական մինչ այսօր չեն ստացել։

135120 հայաստանցի արդեն գրանցվել է Facebook-ում

ADMIN — Sun, 27 Feb 2011 17:06:16 GMT

hetq.am

Մինչ մի եգիպտացի ի պատիվ եգիպտական հեղափոխության իր նորածին աղջկան անվանակոչում է Facebook, Հայաստանում շարունակվում է աճել աշխարհի ամենահաճախելի սոցիալական ցանցի օգտագործողների թիվը: Facebook-ն, ըստ Alexa-ի ռեսուրսների, Հայաստանում ամենահաճախելի երկրորդ կայքն է, որը զիջում է միայն Google.com-ին: (Նույն ռեսուրսի տվյալներով՝ Հայաստանում ամենահաճախելի երրորդ կայքը Youtube-ն է):

Facebook –ը, փետրվարի 26-ի տվյալներով, արդեն ունի 642 միլիոնից ավելի օգտատեր (user): Աշխարհում ամենաշատ օգտատեր գրանցվել է ԱՄՆ-ից` 150 միլիոնից ավելի:

Հարավկովկասյան երեք երկներից Վրաստանը առաջատարն է: Այս երկիրը Facebook-ում ունի կես միլիոնից ավելի օգտատեր (516 300): Վրաստանին հաջորդում է Ադրբեջանը, որտեղից հասցրել է գրանցվել 324880-ը, իսկ Հայաստանը զբաղեցնում է երրորդ տեղը. այստեղից Facebook-ում գրանվել է 135 120 օգտատեր (user): Վերջին վեց ամիսներին գրանցվողների թիվը կրկնակի աճել է, որը ներկայացնում ենք ստորեւ.

Ըստ Socialbakers ռեսուրսի` Հայաստանից գրանցված օգտատերերի 76 %-ը 18-34 տարեկաններն են (18-24 տարեկանները`44 %, 25-32 տարեկանները`32 %):

Վրաստանում 67 %-ն են 18-34 տարեկանները, որից 39 %-ը՝ 18-24 տարեկանները, 28 %-ը՝ 25-32 տարեկանները: Ադրբեջանում նույնպես 76 %-ը 18-34 տարեկաններն են, սակայն, ի տարբերություն Հայաստանի, այդտեղ 50 %-ը՝ 18-24 տարեկաններն են, իսկ 26 %-ը՝ 25-32 տարեկանները:

Տղամարդկանց եւ կանանց քանակը գրեթե հավասար է (տղամարդիկ` 47 %, կանայք` 53 %: Հարեւան Ադրբեջանում 63 %-ը տղամարդիկ են, 37 %-ը՝ կանայք: Վրաստանում՝ 45 %-ը՝ տղամարդիկ, 55 %-ը՝ կանայք:

ԱՐՋԻ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԸՍՏ ՄԱՐԻ ՅՈՎԱՆՈՎԻՉԻ

ADMIN — Thu, 24 Feb 2011 17:03:32 GMT

aravot.am

Երբ քաղաքացիական հասարակությունը գործելու քաջություն է ունենում, այն կարող է սարեր շուռ տալ: Այդ մասին, երեկ, «Քաղաքացիական հասարակության ինդեքս. Հայաստան» զեկույցի շնորհանդեսի ժամանակ ասել է ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպան Մարի Յովանովիչը: «Երբեմն կառավարությունները նմանվում են այդ սարերին: Երբ հասարակական կազմակերպությունները թե՛ հասարակությունում, թե՛ կառավարությունում արմատական փոփոխությունների հարցում վայելում են մարդկանց աջակցությունը, սա գրեթե միշտ նշանակում է, որ սարի համար եկել է տեղաշարժվելու ժամանակը»,- հայտարարել է դեսպան Յովանովիչը եւ հղում կատարելով ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի՝ ՀՀԿ համագումարում հնչեցրած ելույթին, թե՝ Հայաստանը հասարակական վերահսկողության կարիք է զգում, շեշտել է, որ պետք է գիտակցել՝ կառավարության քննադատությունը հավատարմության կամ հայրենասիրության պակաս չի նշանակում: «Այսինքն՝ ասել կառավարությանը, իշխանությանը այն, ինչ նա ուզում է լսել, նշանակում է արջի ծառայություն մատուցել»,- «Ազատություն» ռ/կ-ին ասել է Յովանովիչը: